Tek Günde İmplant

Primer stabilite, özellikle düşük kaliteli kemik varlığında büyük önem taşır. Dental implantların instabilitesi fibröz kapsülasyona ve başarısız osseointegrasyona yol açar (Lioubavina-Hack, et al. 2006). Primer stabiliteyi artırmanın yöntemlerinden biri, implant yerleştirilmesine yönelik cerrahi tekniğin modifiye edilmesidir. Son frez çapının implant çapından daha küçük olduğu undersize cerrahi tekniğin, press-fit tekniğe kıyasla daha yüksek primer stabilite sağladığı bildirilmiştir (Tabassum, et al. 2009; Tabassum, et al. 2010a).

Diğer çalışmalarda, kemik frezleme tekniğine kıyasla kemik kondenzasyon teknikleriyle (Fanuscu, et al. 2007; Markovic, et al. 2011) ve osteotom tekniğine kıyasla konvansiyonel tekniklerle (Cehreli, et al. 2009; Padmanabhan, et al. 2010) daha yüksek implant stabilitesi elde edildiği rapor edilmiştir. Farklı diş derinliklerine sahip Ti implantların stres dağılımı, kemiğe iletilen stresin en etkili şekilde dağıtılmasını sağlayan diş derinliğini belirlemek amacıyla sonlu elemanlar analizi (FEA) kullanılarak da incelenmiştir (Ao, et al. 2010; Chun, et al. 2002; Kong, et al. 2008).

Diş derinliğinin, kemiğe stres dağılımı açısından diş genişliğine kıyasla daha yüksek bir katkı sağladığı da gösterilmiştir (Kong, et al. 2008).

Daha derin diş yapısına sahip Ti implantlar, daha geniş bir yüzey alanı sunar ve bu özellik düşük kaliteli kemik bölgelerinde stabilitenin artırılması açısından avantaj sağlar (Abuhussein, et al. 2010). Derin dişli Ti implantlar ayrıca düşük kaliteli kemikle daha yüksek yük taşıma kapasitesi ve mekanik kilitlenme sağlar.

Primer stabiliteyi artırmanın bir diğer yolu ise implant tasarımının; implant gövdesi ve diş formu, uzunluk ve çap gibi parametreler açısından değiştirilmesidir. Konik implantlara ait farklı diş tasarımlarının ve diğer dental implant tasarımlarının primer stabiliteyi etkilediği daha önce bildirilmiştir. Konik implantlar, silindirik implantlara kıyasla daha yüksek primer stabilite göstermektedir (Kim, et al. 2009; Sakoh, et al. 2006; Wilmes, et al. 2008).

Buna ek olarak, uzun boylu veya geniş çapa sahip dental implantların yerleştirme torkunun anlamlı derecede arttığı rapor edilmiştir (Kim, et al. 2009; Wilmes, et al. 2008). Ayrıca, kendinden kılavuzlu (self-tapping) bıçaklara sahip olmayan dental implantların, bu bıçaklara sahip implantlara kıyasla daha yüksek primer stabilite sağladığı bildirilmiştir (Kim et al. 2011).

Osseointegrasyon kavramının 1960’lı yıllarda Brånemark tarafından tanıtılmasından bu yana, diş hekimliği alanında öncelikle osseointegre implantlar önerilmiş ve yüksek implant başarı oranları bildirilmiştir. Başarılı bir osseointegrasyon için temel gereklilik, implant yerleştirilmesini takiben sağlanan başlangıç (primer) stabilitesidir. Bu stabilite; implantın yüzey özellikleri ve morfolojisine olduğu kadar, cerrahi bölgedeki kemik yoğunluğuna da bağlıdır.

Son dönemde, hızlı ve güçlü osseointegrasyonu kolaylaştırmak amacıyla çeşitli yüzey işlem yöntemleri üzerinde çalışmalar yapılmaktadır. Yüzey pürüzlülüğü ve topografisine bağlı olarak, yüzey kimyasının osseointegrasyonda önemli bir rol oynadığı bilinmektedir. Titanyum (Ti) ve Ti alaşımları biyoinert yüzeylerdir ve kemikle doğrudan bağ oluşturamazlar. Yüzey reaktivitesini artırmanın bir yolu, Ti yüzeyinin nano-yapılı kalsiyum ile kaplanmasıdır. Çok sayıda in vitro ve in vivo çalışma, nano-yapılı kalsiyum kaplamanın etkinliğini ortaya koymuştur.

Örneğin, in vitro çalışmalarda kalsiyum iyonları kullanılarak yapılan yüzey modifikasyonunun osteoblastik hücrelerin proliferasyonunu artırdığı ve simüle edilmiş vücut sıvısı ortamında Ti yüzeylerinde apatit çökelimini desteklediği bildirilmiştir. Ayrıca, kalsiyum içeren Ti yüzeylerine hücre adezyonunun insan alveoler kemik hücreleri ve MG-63 hücrelerinde azaldığı, buna karşın insan osteoblastlarında arttığı gösterilmiştir. Birçok in vivo çalışmada ise, hidrotermal işlem yoluyla Ti implantlara kalsiyum eklenmesinin, tavşan modellerinde tedavi edilmemiş Ti implantlara kıyasla BIC (%) oranını artırarak osseointegrasyonu uyardığı rapor edilmiştir.